Kościoły Wrzeszcza

Kościół Najświętszego Serca Jezusowego
Herz-Jesu-Kirche

W związku z dynamicznym rozwojem dzielnicy pod koniec XIX w. zaistniała potrzeba wybudowania kościoła katolickiego we Wrzeszczu. Kamień węgielny pod budowę kościoła wmurowano 29 sierpnia 1909 r., a w styczniu 1911 r. poświęcono i oddano do użytku nowy kościół wybudowany w stylu neogotyckim. Kościół został zaprojektowany jako bazylika z widocznymi ponad dachami bocznych naw łukami oporowymi. Bogato wyposażona świątynia ma 58 m długości, 24 m szerokości oraz wieżę o wysokości 66 m. Aktu kanonicznego erygowania parafii Najświętszego Serca Jezusowego we Wrzeszczu dokonano 1 kwietnia 1911 roku. Liczbę wiernych na owy czas określano na 9 do 10 tysięcy. Konsekracji świątyni dokonał, sufragan diecezji chełmińskiej, ks. Biskup Jakub Klunder we wtorek Wielkanocny 18 kwietnia tegoż samego roku. W 1945 r. kościół został poważnie zniszczony. Obecnie nazywany "kościołem na Czarnej" funkcjonuje jako kościół akademicki.




Kościół Św. Piotra i Pawła
Martin Lutherkirche

Kościół Św. Piotra i Pawła został wybudowany pod koniec XIX w. w stylu neogotyckim jako kościół ewangelicki. Z zawieruchy wojennej kościół wyszedł obronną ręką, od 1945 r. funkcjonuje jako katolicki kościół garnizonowy.




Kościół Św. Andrzeja Boboli
Christuskirche

Kościół Św. Andrzeja Boboli wybudowano w latach 1913 - 1916 w stylu neobarokowym. Przed wojną był kościołem ewangelików reformowanych, po 1945 r. przejęty przez Jezuitów funkcjonuje jako kościół katolicki.




Kościół Św. Stanisława
Stanislauskirche

Kościół Św. Stanisława powstał w roku 1924 w dawnych koszarach pruskiej kawalerii. Pusty budynek hali z przyległym domem oddano do dyspozycji katolików polskich. Utworzenie ośrodka duszpasterskiego powierzono kapłanowi diecezji gdańskiej, ks. Bronisławowi Komorowskiemu. Od 1924 r. rozpoczęło się adoptowanie dotychczasowej hali na świątynię i sprawowanie kultu Bożego. W okresie przedwojennym wybudowano wieżę, chór, wyposażono w organy, ołtarz główny i dwa ołtarze boczne. Już w 10 rocznicę otwarcia odbyła się w 1934 r. konsekracja kościoła, której dokonał biskup gdański ks. dr Edward O'Rourke. Przed wojną on pełnił rolę kościoła mniejszości polskiej w Wolnym Mieście i nazywany był "polnischen Kirche". W 1939 r. budynek zamieniono na magazyn wojskowy, po 1945 r. przejęty przez Wojsko Polskie pełnił również rolę magazynu. Od 1956 do 1971 r. służył jako baza samochodowa Przedsiębiorstwa Transportu Budownictwa. W 1971 r. budynek zwrócono wiernym, a w rok póniej ponownie poświęcono.


Wnętrze kościoła



Kościół Matki Boskiej Nieustającej Pomocy
Unsere Liebe Frau von der immerwährenden Hilfe

Kościół w Brętowie (Brentau) powstał w miejscu kaplicy cmentarnej przy cmentarzu kościoła p.w. Najświętszego Serca Jezusowego. Parafię ustanowiono 1 kwietnia 1929 r. W 1988 r. kościół rozebrano.


Wnętrze kościoła



Zbór Zielonoświątkowy Nowe Życie
Pauluskirche

Plany utworzenia nowej parafii ewangelickiej wraz z kościołem pojawiły sie już w 1927 r. Problemy finansowe sprawiły, że kościół nazwany Pauluskirche (kościół Św. Pawła) utworzony w przebudowanej ujeżdżalni przy dawnych koszarach Leibhusarów przy Hohenfriedbergerweg (ul. Szymanowskiego) uroczyście poświęcono dopiero 5 czerwca 1938 r. Po wojnie w budynku otwarto kino Capitol, którego nazwę zmieniono później na Zetempowiec, a następnie na Znicz.


Kościół na planie Wrzeszcza



Materiały przedstawione na tej stronie pochodzą z roczników Danziger Heimat, Danziger Hauskalender, książki F.J. Woche "Die Kirchen der Diözese Danzig", strony Archidiecezji Gdańskiej: http://www.diecezja.gda.pl/ i ze zbiorów autora strony.