Uphagenhaus




Johann Uphagen, ławnik i rajca miejski nabył kamienicę położoną przy Langgasse 12 (ul. Długa 12) w 1775 roku, w ciągu kolejnych czterech lat kamienica została przebudowana i zmodernizowana przez mistrza budowlanego Beniamina Dreyera. Uphagen zamieszkiwał dom aż do śmierci w listopadzie 1802 roku, kiedy to kamienica przeszła na spadkobierców rodziny. Z woli właściciela przez ponad 100 lat nie zmieniano cennego wyposażenia kamienicy.

W 1911 roku utworzono w kamienicy Uphagena muzeum, które działało do 1944 r., wówczas to niemieccy konserwatorzy ewakuowali jej wystrój i wyposażenie. Budynek uległ cakowitemu zniszczeniu w marcu 1945 r.

Wkrótce po wojnie kamienicę odbdowano z zamiarem utworzenia w niej muzeum wnętrz mieszczańskich. Otwarcie muzeum i udostępnienie go zwiedzającym nastąpiło dopiero w 1998 r.


Dom Uphagena na początku XX w.




Szkic fasady Dom Uphagena i plany parteru i piętra.




Wnętrze domu Uphagena na początku XX w.

Sień (Diele) w domu Uphagena.
Sala Czerwona (Roter Saal).
Sala Czerwona (Roter Saal).
Sala Czerwona (Roter Saal).
Sala Czerwona (Roter Saal).
Jadalnia (Speisesaal).
Jadalnia (Speisesaal).
Jadalnia (Speisesaal).
Piec kaflowy w jadalni (Speisesaal).
Sypialnia (Schlafzimmer).
Sypialnia (Schlafzimmer).
Pokój muzyczny (Musikzimmer).
Pokój muzyczny (Musikzimmer).
Korytarz (Durchgangsraum).
Kuchnia (Küche).



Bilet wstępu do domu Uphagena



Zniszczenia ul. Długiej po 1945 r.