Krótka historia Oliwy

Badania archeologiczne dowodzą, że rejon Oliwy był gęsto zaludniony już w ostatnim okresie brązu (900 - 700 p.n.e.).

Pierwszy informacja o Oliwie pochodzi z 1186 roku i dotyczy przybycia konwentu cysterskiego do Oliwy z Kołbacza na Pomorzu. Cystersów sprowadził tam Sambor I, a następnie osiedlił nad Potokiem Oliwskim, który wówczas nosił nazwę Oława.

Początki zakonu na tych ziemiach były skromne. Swoje późniejsze bogactwo zawdzięcza on przedsiębiorczości zakonników i bogatym fundatorom. To dzięki tym ostatnim cystersi wybudowali nie tylko klasztor, ale i monumentalny kościół. Oba obiekty przez wieki rozbudowywano, by nareszcie w XVI wieku otrzymały swój ostateczny kształt.

Dwukrotnie najeżdżali cystersów w Oliwie Prusowie, czterokrotnie Krzyżacy, grabiąc, niszcząc i pustosząc. Opactwo stało się też celem wypraw husytów.

Po najazdach Szwedów w latach 1626 i 1656 i po ich klęsce w bitwie morskiej pod Oliwą, w 1660 roku został podpisany tzw. Pokój Oliwski pomiedzy Polską i Szwecją.

W 1807 roku Oliwę zajęły wojska napoleońskie, które w klasztorze urządziły lazaret (Cesarz Napoleon nocował w jednym z dworów na Polankach). Oliwa znalazła się w obrębie Wolnego Miasta Gdańska założonego przez Napoleona.

W 1831 roku Oliwa liczyła około tysiąca mieszkańców. W 1919 roku było ich już jedenaście razy więcej! W 1926 roku Oliwa została przyłączona do Gdańska.



Oliwa w 1932 r.